Konyalı Dişçi Babanın İntisabı

Dişçi Mehmed Efendi Esad Erbilî Hazretlerine intisab eden Konya’dan üçüncü kişiydi. Daha önce intisab eden Karamanlı Müderris Osman Efendi ve Kaşıkçı Ali Rıza Efendilerle çok samimi ahbaptı. Ölene kadar da bu  arkadaşlıkları  devam etmişti.
Gel zaman git zaman dişçi Mehmed Efendi, Müderris Osman Efendi ile birlikte kaşık satmak için çevredeki illerden birine gitmişler. Bakıyor ki teheccüd vakti Müderris Osman Efendi her gece kalkıp namaz kılıyor, Kur’ân ve tesbihatla meşgul oluyormuş. Dişçi Mehmed Efendi;

“Bunun mânâsı nedir?” diye sorunca Osman Efendi ona tasavvufî hayat ve Esad Erbilî Hazretlerini anlatır. Bu olayla Dişçi Baha’nın gönlüne ilk ateş düşer. Ancak bu konu bir süreliğine kapanır.

Aradan bir iki ay gibi bir zaman geçer ve Dişçi Baba bir gece rüyasında Esad Erbilî Hazretlerini (k.s.) görür. Ertesi gün arkadaşlarına;

“Bu gece rüyamda Esad Efendi Hazretlerine gittim. Sokakları, evleri, O’nun dergâhını ayan beyan gördüm, O’nu ziyaret ettim” diye rüyasını ayrıntılarıyla  anlatır.

Kaşıkçı Efendi ve Müderris Osman Efendi bunun üzerine;

“Haydi, hep beraber Esad Efendi’ye gidelim”   derler.

Ve onu İstanbul’a, Kelâmî Dergâhına  götürürler.

Yolda giderken Dişçi Mehmed Efendi rüyada gördüğü yerelere gelince;

“-İşte rüyamda burayı da görmüştüm!” diyerek dergâha varırlar.

Derken Esad Erbilî Hazretleriyle görüşürler. Hemen ilk görüşmede Dişçi Efendiye mânevi ders verilir. Sonra Konya’ya dönerler.

Dişçi Efendi kabiliyetli bir derviştir. Ve çok kısa bir sürede seyr-u sülûkunu tamamladıktan sonra Esad Efendi onu Konya ve çevresine hilâfetle görevlendirir. O, uzun yıllar bu görevi sadâkatle, ihlâsla îfâ eder.

Dişçi Efendi Şeyhiyle sık sık mektuplaşır, O’ndan gelen tavsiyeleri Konya’da ihvana  aktarırdı.

Hayatının son dönemlerinde, vefat edeli kırk seneyi geçmesine rağmen sohbetlerde sık sık Esad Efendi’nin mektuplarını ihvana okuyarak hicran dolu bir gönülle hüngür hüngür ağlardı.

Esad Erbilî Hazretleri (k.s.) oğlu Mehmed Ali Efendi’yi sohbet ve ziyaret için Konya’ya gönderir. O da gider, gerekli vazifeleri yapar.

Konya ihvanı başta Dişçi Mehmed Efendi olmak üzere, herkes ona büyük bir hürmetle hizmet ederler.

Samimiyet ve muhabbetle bağırlarına basarlar. O da kendisine gösterilen bu teveccühten fevkalade duygulanır ve İstanbul’a dönünce durumu sitayişle babası Pîr Efendimize (k.s.) anlatır.

Esad Efendimiz de çok mütehassis olur ve iltifat dolu çok nazik bir mektupla Dişçi Mehmed Efendi’ye teşekkür eder.